Door de bomen het bos niet meer zien 

Het vinden van de juist weg kan soms lastig zijn, niet alleen in het verkeer zoals je van de week al in mijn blog-post op social media hebt kunnen lezen. In de bossen volg ik de aangegeven routes of ik vertrouw gewoon op mijn vriend dat hij wel op let welke richting we op moeten lopen. Dan kan ik lui zijn en geen moeite doen om de weg te vinden.

Wist jij trouwens al dat een goede coach ook lui behoort te zijn?

Achterover leunen in de coaching, zo wordt dat genoemd. Als coach is het niet de bedoeling dat jij de oplossingen aandraagt en aanreikt. Je kan zeker wel adviseren, toch is het vooral de bedoeling dat jij de gecoachte in beweging weet te zetten. Zo had ik afgelopen week drie dagen achter elkaar coaching. Twee dagen was ik op een toffe kinderopvang locatie aanwezig voor de pedagogische coaching van de teamleden. Daar ben ik ook lui aan het coachen gegaan. Wat resulteerde in de allermooiste gesprekken en inzichten. Waar ik dan oprecht enorm van kan genieten. De pedagogisch medewerkers bewust zien worden van hun eigen pedagogische handelen.

Na twee heerlijke overnachtingen in een hotel had ik het gevoel van vakantie te pakken en mocht ik weer verder gaan rijden op weg naar een dag coaching voor mezelf. Reflecteren op mijn eigen handelen en ondernemen. In een geweldige omgeving. Ja daar ben ik gevoelig voor.

Samen met vijf vrouwelijke ondernemers en onze super coach zaten we bij elkaar. Heerlijke stoelen, een mooi en warm groen vloerkleed. Een heerlijke bank en een grote rieten stoel die zowat op een troon leek. Een kop cappuccino erbij en lekkere petitfours. Samen coachen en reflecteren.

Aan het begin van de dag werd aan iedereen de vraag gesteld:

“Wat wil jij vandaag voor jezelf bereiken? Waar heb je vragen over? Welke doelen of acties heb je voor jezelf open staan?” Oftewel: waar had ik behoefte aan?

Ik had niks voorbereid. “Euhm nou ik heb niks nu, het gaat allemaal lekker en ik ben volop bezig met de lancering van mijn nieuwe online programma. Moe van de afgelopen twee dagen en het reizen. Dus ik zit hier en ik denk en luister gewoon. Ik heb ook nog ideeën die ik wil gaan uitwerken voor  online programma’s, mijn gratis E-Book is klaar en mijn stappenplan voor de kinderopvang wordt bijna gelanceerd”

Toen ik ‘s avonds na een heerlijke inspirerende dag door de regen in mijn auto terug naar huis reed,  dacht ik terug aan de afgelopen drie dagen van coaching. Zelf gecoacht worden en coaching verlenen. De verschillende locaties, mensen en omgevingen. Ineens kwamen er antwoorden, ideeën en inzichten.

Zoals ik zelf geen behoeftevraag had, hadden de teamleden ook niet allemaal een specifieke behoeftevraag. Toch kwamen er aan het einde van iedere coaching mooie inzichten en doelen naar voren. Net zoals ik zelf had ervaren.

Ook al ging alles goed.

Soms hebben vragen tijd nodig om te kunnen landen. Antwoorden komen na een gesprek, in het moment dat je dan weer alleen bent of tegen een situatie aan loopt. Soms komen antwoorden na een week, een maand of een jaar. Hoe het coachen werkt en bijdraagt aan het zelfinzicht en de persoonlijke ontwikkeling, daar geniet ik echt van. Het planten van zaadjes die gaan uitbloeien tot mooie bloemen. Maar soms kan je ook het gevoel hebben dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Dat je niet weet waar jij jouw antwoorden kan vinden. Terwijl er zo veel aanbod is.

Wat doe je dan? En wat ga je doen met de opgedane kennis wanneer je de antwoorden wel hebt gevonden? Hoe ga je dat vertalen naar de dagelijkse praktijk?

Schrijf jij jezelf in op de wachtlijst voor het unieke stappenplan voor de kinderopvang? Zodat jij bij de eerste 20 deelnemers zit en ook jij op korte termijn kan starten met het stappenplan voor de kinderopvang.

https://gewoonsusanne.com/wachtlijst/

Liefs Susanne Akkermans

 

Susanne Akkermans

Author Susanne Akkermans

More posts by Susanne Akkermans

Leave a Reply